สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้ในครั้งนี้
การเขียนกวีนิพนธ์
คือ
เป็นบทร้อยกรองที่สร้างสรรค์ความงามด้วยตัวอักษร เสียง จังหวะ หรือท่วงทำนอง
ทีถ้อยคำสื่อสารอันอาจเป็นสัญลักษณ์หรือการสร้างภาพพจน์
เพื่อให้ผู้อ่านจินตนาการได้อย่างสวยงาม
การเขียนกวีนิพนธ์ มีดังนี้
1. คำสัมผัสคล้องจอง คือ พยางค์ที่คล้องจองด้วยเสียงของสระหรือเสียงของพยัญชนะ หากคล้องจองด้วยเสียงสระเรียกสัมผัสสระ
2. สัมผัสนอก สัมผัสใน
สัมผัสนอก คือ สัมผัสนอกวรรคและนอกบท เป็นสัมผผัสบังคับด้วยเสียงสระ
สัมผัสใน คือ สัมผัสในวรรคเดียวกัน ซึ่งมีทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษร
สัมผัสใน คือ สัมผัสในวรรคเดียวกัน ซึ่งมีทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษร
3. คำเสียงสูง (จัตวา)
จะลงท้ายด้วยวรรครับ
4. คำไวพจน์ คือ
คำที่มีความหมายอย่างเดียวกันหรือคำพ้องความหมาย และจะ
ลงท้ายด้วยเสียงจัตวา
5. คำเอก คำโท "มักใช้ในโคลงสี่สุภาพ" คือ เสียงเอก รูปเอก
แต่หากไม่มีคำเอก ให้ใช้คำอื่นแทนแต่จะเรียกเอกโทษ หรือโทโทษ
ร้อยกรองและหลักเกณฑ์ทั่วไป
ร้อยกรอง มี 5
ชนิด คือ
1 โคลง
2 ฉันท์
3 กาพย์
4 กลอน
5 ร่าย
ร้อยกรองเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า
คำประพันธ์
คำคล้องจอง
เป็นคำที่ใช้สระเดียวกัน หรือ
มีตัวสะกดมาตราเดียวกัน
การแต่งกาพย์ยานี 11
กาพย์ยานีเป็นบทร้อยกรองที่บังคับจำนวนคำ
วรรค และสัมผัส เช่นเดียวกับการแต่งกลอนกาพย์ยานี 11 คือ คำประพันธ์หรือบทร้อบกรองที่มีบังคับเฉพาะจำนวนคำ คือ 11 คำ
ความรู้ใหม่
- วรรณคดี จะต้องมีระยะเวลาที่ยาวนาน ทุกคนต้องยอมรับว่าดี ต้องประทับตราวรรณคดีสโมสร
- วรรณกรรม งานเขียนส่วนใหญ่จะเป็นวรรณกรรม ยกเว้นหนังสือเรียน
- วรรณคดี จะต้องมีระยะเวลาที่ยาวนาน ทุกคนต้องยอมรับว่าดี ต้องประทับตราวรรณคดีสโมสร
- วรรณกรรม งานเขียนส่วนใหญ่จะเป็นวรรณกรรม ยกเว้นหนังสือเรียน
ข้อเสนอแนะ
อาจารย์สอนเรื่องการเขียนกวีนิพนธ์ ได้อย่างเข้าใจได้ง่ายขึ้น อาจารย์ก็จะมีคำถามต่างๆมาถาม เพื่อเป็นการวัดความรู้ความเข้าใจว่าเราเข้าใจเนื้อหามากน้อยเพียงใด โดยยกตัวอย่างสิ่งใกล้ตัว ทำให้เรียนแล้วสนุกและเข้าใจง่าย
นางสาวขวัญจิรา หอมหวล รหัสนักศึกษา 55113400209 ตอนเรียน
D1
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น